क्षप्रमुख : सल्लागार महोदय, राज्यात काय चाललं आहे याचा लेखाजोखा ठेवा आमच्यासमोर.
सल्लागार : महाराज, राज्यात सर्वत्र आलबेल आहे. आपले सर्व आमदार, खासदार शाबूत आहेत. देशात बरं चाललंय. आपल्यामुळेच विधेयक पडलं. आपण करून दाखवलं. त्यांना तोंड दाखवायला जागा राहिली नाही..
पक्षप्रमुख : काय सांगता? आपल्यामुळे पडलं? अहो, आपले खासदार किती?
सल्लागार (अचंबित होऊन) : महाराज, तुम्हाला आपले खासदार आठवत नाहीत?
पक्षप्रमुख : खामोश! उगाच वेगळा अर्थ काढू नका. त्यांना तोंड दाखवायला जागा नाही म्हणता; पण ते विरोधकांच्या नावाने मोर्चे काढताहेत...
सल्लागार : काढू द्या महाराज. काही होत नाही. मी दिल्लीत असतो. माझ्यावर विश्वास ठेवा. ते लवकरच जातील. परवाचं भाषण पाहिलं? त्यांनी ७८ वेळा काँग्रेसचं नाव घेतलं.
पक्षप्रमुख : तुम्ही मोजत होता का?
सल्लागार : महाराज, तुम्हाला माहीत आहे. मी सखोल अभ्यास केल्याशिवाय बोलत नाही. राहुलजींनी घातलेलं सोळाचं कोडं भन्नाट आहे. त्या कोड्यातच सगळं दडलं आहे. संपूर्ण भाजप कोडं सोडवीत बसली आहे!
पक्षप्रमुख : मग तुम्हाला एवढा हर्षवायू का झालाय? हल्ली तुमचं तिकडंच जास्त लक्ष असतं. तिथून वेळ मिळाला की मोठ्या साहेबांच्या पक्षात डोकं घालता. जरा आपलंही बघा ना.
सल्लागार : माफी असावी महाराज; पण मी हे सगळं आपल्या भल्यासाठीच करतो आहे.
पक्षप्रमुख : कसलं भलं? आपल्या महिला खासदाराने विधेयक पडल्याबद्दल अश्रू ढाळले. काय म्हणणं आहे त्यांचं?
सल्लागार : पुन्हा एकदा माफी महाराज; पण मला किरकोळ प्रश्नांत अडकवू नका. ज्याला जायचं असेल त्याने खुशाल जावं, असं तुम्हीच म्हणता ना?
पक्षप्रमुख (रागाने) : माझेच शब्द मला ऐकवू नका. आपल्या पक्षाचं कोण बघणार ते सांगा...
सल्लागार : रागावू नका महाराज. आपण युवराजांना कार्याध्यक्ष करतोय ना... ते बघतील. तुम्ही निश्चिंत राहा. आणि मलाही यात अडकवू नका! माझा व्याप मोठा आहे! - चकोर
