रंगभूमीचा मंच असो वा रुपेरी पडदा, आपल्या सहजाभिनयामुळे सर्वव्यापी राहिलेले चतुरस्र अभिनेते, चंदेरी दुनियेत राहूनही समाजभान बाळगणारे मनस्वी कलाकार, चुकलेल्याला कठोर बोल सुनावणारे, आपुलकीच्या नात्यांना मनापासून जपणारे हळवे व्यक्तिमत्व... अशी अनेकांगी ओळख असलेले ज्येष्ठ अभिनेते नाना पाटेकर यांचे गुरुवारी पहाटे गोव्यातील िनवासस्थानी हृदयविकाराच्या धक्क्याने निधन झाले. एक वादळी व्यक्तिमत्त्व ध्यानीमनी नसताना काळाच्या पडद्याआड गेले...
एका कार्यक्रमाच्या निमित्ताने गोव्यातील दोनापावला येथील निवासस्थानी नाना पाटेकर आले होते. गुरुवारी पहाटे त्यांना अस्वस्थ वाटू लागले. निकटवर्तीयांनी त्यांना नजीकच्या रुग्णालयात दाखल केले. मात्र, तत्पूर्वीच नाना पाटेकर यांची प्राणज्योत मालवली. मृत्यूसमयी नानांचे वय ७५ होते. त्यांच्या पश्चात पत्नी नीलकांती आणि मुलगा मल्हार पाटेकर असा परिवार आहे. रात्री उशिरा नानांच्या पार्थिवावर पुण्यातील डोणजे येथे शासकीय इतमामात अंत्यसंस्कार करण्यात आले.रायगड जिल्ह्यातील मुरुड येथे १ जानेवारी १९५१ रोजी जन्मलेल्या नाना पाटेकर यांचे बालपण अतिशय गरिबीत गेले. सर जे. जे. स्कूल ऑफ आर्टमध्ये शिकलेल्या नानांनी अभिनय कारकीर्दीची सुरुवात रंगभूमीपासून केली. ‘पुरूष’, ‘गिधाडे’ ही त्यांची अत्यंत गाजलेली नाटके. १९७८मध्ये ‘गमन’मधून चित्रपटसृष्टीत पदार्पण केल्यानंतर ‘अर्ध सत्य’, ‘परिंदा’, ‘प्रहार’, ‘क्रांतिवीर’, ‘तिरंगा’, ‘खामोशी’, ‘अब तक छप्पन’ यांसारख्या चित्रपटांतून नाना पाटेकर यांनी आपल्या अभिनयाची वेगळी मुद्रा उमटवली. गंभीर, आक्रमक, संवेदनशील तसेच विनोदी भूमिका तितक्याच ताकदीने साकारणारा अभिनेता म्हणून त्यांची ओळख निर्माण झाली. पडद्यावर त्यांचा आवाज हा (पान ८वर)